Selam millet!
Hayat ne kadar da garip değil mi? Bazen bir şeyi çok istersin olmaz; istemezsin hemen burnunun dibinde biter.Giderek yalnızlaştığımız bu dünyada her şeye isyan etmekten başka elden ne gelir ki ? Şu koca dünyada dostum diyebileceğiniz kimse yoksa ki buna ailede dahil ne kadar mutlu olabilir ki insan. Günümüz de eski dostluklar komşuluklar aile bağları neredeyse kalmadı diyebiliriz. Modernleşme kültürümüzden teknoloji ise benliğimizden çok şey götürdü. Sokağa çıksak her 10 kişiden dokuzu emin olun benim gibi sitemlerde bulunur. Toplumca artık birbirimize güven duymuyoruz. Hoş nasıl güven duyabiliriz ki dediğinizi duyabilir gibiyim...Sizde haklısınız bunca yozlaşmaya ve ahlaki yoksunluk içerisinde olan günümüz insanlarına nasıl güvenelim. Artık iyilerin bile bu dünya üzerine umutları kalmamışken hemde.Ne kadar acı kötülüklerin giderek çoğaldığı bir dünya içinde yaşamak zorundayız.Eski çağlarda insanlar yırtıcılardan korunmak için her şeylerini ortaya koyarlardı.Şimdi ise hayvanlardan bile daha beter insan müsvettelerinden kendimizi canla başla korumaya çalışıyoruz. Sanmayın sadece fiziksel olarak bahsettiğimden değil her anlamda bunu söylüyorum. Günümüzde insanlar artık birbirlerinin üzerine basarak yükselme derdinde malumuz.Herkes el birliği içinde düşene de bir tekme ben atayım hevesinde anlayacağınız.Bazen keşke eski zamanlarda yaşasaydım diyorum.Yardımlaşmanın olduğu gönül bağı olan arkadaşlarımın olabileceği iyi insanların yaşadığı zaman diliminde ömrümü geçirmek isterdim.Peki ya sizde istemez miydiniz ? Benim ki de soru dimi hanginiz istemezsiniz ki şu teknoloji manyaklığı içerisinde olan bu dünyadan kaçıp gitmek.
